Vrijwillig aan het werk gaan tijden deze reis had ik toe we vertrokken begin april niet verwacht om te gaan doen. Online vond Bregje een plek in Portugal waar Nederlanders met een eco-glamping vrijwilligers zochten om mee te helpen met het uitbreiden/-bouwen hiervan. Zij hadden nog nooit een gezin als vrijwilligers gehad en wij hadden nog nooit als vrijwilliger gewerkt. Een nieuwe ervaring voor ons allemaal dus.
Een routebeschrijving vanaf de supermarkt in Budens over een ca 6 km onverharde hobbelweg bracht ons bij Into The Wild Algarve.
Een 40 hectare groot wild terrein met eigen wegen, meertjes, heuvels en bossen. Niet aangesloten op de lokale NUTS-bedrijven zorgt ervoor dat men zelfvoorzienend moet zijn. Denk aan het gebruik van zonnepanelen met accu’s voor elektriciteit, het oppompen van oppervlakte water uit eigen meertjes naar watersilos boven op de berg. compost toiletten met zaagsel en douchen in de openlucht onder een boom. Alles op dit terrein moet men zelf initiëren, ontwerpen, organiseren, uitvoeren, beheren en onderhouden.
We konden onze camper op een stukje terrein neerzetten en zo hier ons kamp maken voor zo lang als het zou duren. Stapels oude pallets lagen hier die we konden gebruiken als terras. De eerste ochtend samen met Willem deze op type gesorteerd zodat wijzelf maar zeker iedereen hier ook later gemakkelijk een juiste pallet kan pakken. Het voelde een beetje zoals ik vroeger op zaterdag aan het werk was om de werkplaats bij de lokale aannemer netjes te organiseren. Lekker om weer eens wat te doen na twee maanden vakantie.
Na overleg met Petra en Dave gingen we kijken hoe wij om de beurt (ivm oppas Mels en Willem) wat konden betekenen voor ITWA. Bregje heeft zich voornamelijk in gezet in de keuken; ’s ochtends het maken van ontbijt voor de gasten en ’s middags lunch voor alle werkers.
Ik kon Dave en Julian gaan helpen met het bouwen van het restaurant aan een van de eigen meertjes. De kavel was al ontbost en vlak gemaakt door zwaar materieel en er lag een container in onderdelen en die nog moest worden opgezet. Voor de container zou een festival tent komen.
Met de pick-up truck van Dave verplaatsen we ons over het eigen terrein. Willem en ik in de laadbak, Bregje voorin met Mels op schoot. 4×4 in de lage giering in zijn eerst versnelling omhoog, al een beleving op zich. Net als in Nederland met Cees in zijn ‘bosauto’ aldus Willem.
Na wat bouw voorbereidend denkwerk bleek de beoogde tent niet geschikt voor de locatie en moesten we samen een alternatief bedenken voor de constructie van het restaurant. Bouwen is in de regel heel erg afhankelijk van de locatie en de middelen die je tot je beschikking hebt.
Met beperkte financiële middelen moesten we binnen 4 weken op een moeilijk bereikbare locatie in het wild een overkapping van 10 x 15 meter realiseren die zeker een jaar of 5 zou mee gaan en past binnen de ITWA stijl.
Een optie was om van eigen terrein eucalyptushout te kappen en met een bos takken, balken en palen naar de locatie van het restaurant te rijden en daar ter plekke beginnen met timmeren. Echter na jaren lang prediken over BIM, Informatiemanagement, voorbereiding en procesoptimalisatie zat er maar één ding op: Ik moest een 3d/BIM model maken om virtueel samen met Dave te kijken hoe en wat we gingen bouwen.
Wij hebben de maatvoering van de kavel opgenomen en ik heb daarop een paar optiemodellen gemaakt om te kijken wat het beste indeling zou zijn. In verband met het tijdsaspect zou het bouwen ervan mogelijk uitbesteed worden aan een vakman. Die lokale vakman hadden we ook nodig om de bouwmethode te bepalen en om materiaal keuze van de constructie vast te stellen. Uiteindelijk heb ik daarna een 3D model gemaakt en het montageproces gesimuleerd. Het échte bouwen is er voor mij niet van gekomen maar ik kon het toch niet laten om het alvast virtueel te bouwen. 🙂
Elke ochtend tot de lunch konden we meewerken en ’s middags zwommen we in een van de eigen meertjes.
Ook was er genoeg ruimte om de omgeving te ontdekken en bezochten wij bijzonder mooie strandjes.
Na een dag of 10 hebben wij onze spullen weer gepakt en zijn we verder gegaan met onze reis. Misschien hadden we wel langer willen blijven, maar het bleek toch lastig om onze tijd tussen werk en aandacht voor Willem en Mels goed te verdelen.
Wij hebben bij Into The Wild Algarve alle 4 een super mooie ervaring opgedaan, leuke mensen leren kennen. Willem heeft het nog steeds vaak over Dave, Sonja en Petra. Doordat we langer op 1 plek waren hebben wij dit gebied meer leren kennen. Ergens mee werken tijdens de reis is een waardevolle toevoeging en gaan we zeker nog een doen. (kijk eens op workaway.com)
