En toen was daar Sicilië…. Waar we zintuigen te kort komen om alles te zien, te ruiken, te proeven. Natuur hebben we gezien, want we zijn de Etna op geweest en hebben de warme grond gevoeld onder een laag sneeuw. Cultuur, want alle stadjes zijn even prachtig met Griekse, romeinse, barok, islamitische, Normandische en Byzantijnse invloeden. En dan natuurlijk het eten. Ik geloof dat ik er echt nooit over uitgepraat raak. Want overal vind je de lekkerste producten; heerlijke winkels met de mooist gekleurde groenten, waanzinnig scala aan verse vis en de heerlijkste kazen en vleeswaren. En dan natuurlijk alle banketbakkers met bijzondere hoeveelheid taartjes en koekjes. Uit eten gaan is leuk, maar met dit aanbod aan producten is zelf koken net zo fijn.
Op Sicilië zaten we de eerste week in een appartement in Mascalucia, vlakbij de Etna. Die vulkaan lonkt natuurlijk enorm, daar wilden we meteen op klimmen. Gelukkig gaat dat heel makkelijk, na een bergpas kan je met een kabelbaan omhoog. Boven kan je met een speciale 4×4-bus met sneeuwkettingen verder omhoog naar een krater. Allemaal een extra trui onder onze zomerjas, mutsen op en gauw aan de voet van de vulkaan voor ieder een paar handschoenen gekocht. Konden we boven sneeuwballen gooien. Het was spannend of we wel goed zicht zouden hebben, want onderweg in de kabelbaan konden we door de bewolking geen hand voor ogen zien. Bijna magisch was het dus dat we op de top van de Etna een blauwe lucht boven ons hadden. We stonden in een krater van 2003 en keken naar het hoogste punt, waar de rook te zien is die uit de top komt. Ook hebben we over gestolde lava van recente uitbarstingen uit dit jaar gelopen. Jongeren hier bellen elkaar op als er een uitbarsting is en gaan dan op een plekje zitten met goed uitzicht op de vulkaan om het natuurgeweld te aanschouwen. Vaak duurt dat maar een paar uur dus je moet er dan snel bij zijn.
De volgende dag hebben we zelf nog een rondje om de Etna heen gereden om haar van alle kanten te bewonderen. En om het beroemde pistache-ijs in Bronte te gaan proeven. Die was er dus niet, het is hier ook winter. Het was een tip van onze host van het appartementje (www.wildsicily.com). Hij is net klaar met zijn opleiding tot gids op Sicilië, en heeft ons veel over de geschiedenis en cultuur verteld. Alles met zo veel enthousiasme, dat we de plekken die hij beschreef wel moesten bezoeken. We hebben met onze gastheer en -vrouw twee keer gegeten, een keer bij hen en een keer ‘bij ons’. Onderdeel van het Italiaanse leven.
Een week in een appartement was heerlijk, want er was een ruime keuken, we konden iedere dag douchen en we zaten in een gezellig dorpje waar we iedere dag naar dezelfde winkel gingen om boodschappen te doen. Maar het was ook weer heerlijk om in ons campertje te stappen na een week. Op reis zijn is altijd buiten zijn en elke dag nieuwe dingen zien. Soms wel drie prachtige plekken op een dag: ’s Ochtends wakker worden op de rand van de Cavagrande kloof, ’s middags als enige bezoekers spelen in de door aardbeving verwoeste stad Noto antica, lunchen in de barokstad Noto en bij zonsondergang verstoppertje spelen in een verlaten tonijnfbriek. Maar soms besluiten we juist gewoon ergens te blijven. Niet verder te rijden. Goed om ons heen te kijken of bij een visser te blijven plakken. We hoeven nergens meer heen, want we zijn er al. Altijd. Overal. Dat gevoel is heerlijk, en vrij.
Op het moment zijn we op het meest zuidelijke puntje van Sicilië en vanaf nu gaan we alleen nog maar naar het Noorden. Over drie weken zijn we thuis. We krijgen vaak de vraag of we er tegenop zien, het moment dat het gewone leven weer gaat beginnen. Maar nee, dat doen we gelukkig niet. We hebben er juist ook weer zin in. Zoals na elke vakantie, twee weken of acht maanden, zijn we er nu wel weer aan toe om naar huis te gaan. We hebben veel gezien, gedaan en geleerd en zijn voldaan van het reizen. Geen kriebels meer om nóg meer andere plekken in Europa te ontdekken op dit moment. Afsluiten met Sicilië was een goede beslissing want wat heeft dit eiland veel te bieden waar we ook zeker nog heel van gaan genieten de laatste drie weken.
Weer een mooi verhaal, leuk dat jullie nog zo genieten op Sicilie.En zoals je al schreef, we hoeven nergens meer heen, we zijn er al, dat is heel treffend gezegd. Het betekent dat de reis aan zijn eind komt. En zo voelen jullie het ook. Wij zijn ook blij als jullie weer thuis komen. Dan kunnen we weer knuffelen. Nog veel plezier en bedankt voor de ,mooie verhalen. Groetjes mam