We staan weer prachtig aan een strandje van een meer, met uitzicht op Arcos de la Frontera. Maar het is soms wel even zoeken naar het juiste plekje.
Toen we na een week in Nerja op zoek gingen naar een mooie plek kwamen we uit bij een meertje; prachtige omgeving en niemand om ons heen.
Helaas waren er problemen met de remmen en leek het ons veiliger om op een camping te gaan staan tot maandagochtend. Dus vertrokken we naar een camping vlakbij vanwaar we hetzelfde meertje konden zien, maar dan vanachter een lelijk hek ;( Gelukkig waren de problemen relatief snel opgelost en konden we weer gauw op pad. Richting Antequiera was het wel heel makkelijk om een goede plek te vinden; op een parkeerplaats aan een relatief rustige weg stonden andere campers klaar voor de nacht dus konden we zo aanhaken. We worden steeds handiger met de camper gereedmaken voor het slapen; alles krijgt een beetje zijn vaste plek en alleen de tafel en stoelen moeten onder de camper worden geschoven voor we de bedden kunnen maken.
We staan helemaal links in beeld 🙂
Vanaf nu hebben we echt het gevoel dat we niets meer hoeven. We hoeven nergens heen, en we hebben afgesproken dat we altijd op tijd boodschappen halen zodat we overal kunnen stranden.
Antequiera is beroemd vanwege het nationaal park met gestapelde rotsen. Daar kunnen we een wandeling maken en Willem doet echt zelf mee zonder dat hij ‘duizelig’ is en getild wil worden. Fijn!
Verder naar Ronda, waar we rond 19:00 de stad uit rijden om een plekje voor de nacht te zoeken. We komen politie tegen, die wijst ons naar het station van Benaojan. Daar kunnen we wel parkeren voor de nacht volgens hen (Nee, niet kamperen. Wel parkeren). Ondertussen al ruim na acht uur stonden we in een woonwijkje. Niet echt een lekker gevoel dus na wat overleg toch besloten om nog Ă©ven door te rijden naar de parkeerplaats van de grotten van Pileta. Gelukkig maar, want dat was een prachtige plek met uitzicht over de groene bergen van Ronda.
Uiteindelijk hebben we daar ’s ochtends ook nog de grotten bezocht en ’s middags geluncht en reden we er pas rond 15:00 weg, richting Arcos de la Frontera. Onderweg zouden we drie campings tegenkomen. Na een paar dagen in de camper wordt het wel weer tijd voor een douche namelijk, en er moeten ook wat kleren gewassen. De eerste camping was prachtig gelegen en heel groen, maar uitgestorven. Volgende camping afgesloten met een groot hek. Derde camping deed net de deuren open voor het weekend, maar ook niemand te bekennen. Toch maar door richting Arcos de la Frontera, terwijl we allebei eigenlijk al wilden stoppen. Iedereen moe, maar wel even doorrijden naar de camping aan het meer die jawel….. ook gesloten bleek te zijn. Balen. 9 km terug naar het dorp en op de parkeerplaats eerst maar even wat eten. Daar rustig om ons heen kijkend zagen we heel dichtbij een strandje waar we naast konden staan.
s Morgens, pyjama nog aan, meteen naar buiten om te zwemmen. Dat is zo fijn, dan kan de douche nog wel een dagje wachten.
Een goed plan om altijd eerst boodschappen te doen. Dan hoef je daar geen zorgen over te maken. Je weet nooit precies hoe de dag verloopt. Weer een mooi verhaal. Het lijkt lastig om een goede plek te vinden. Als je met je pyama gaat zwemmen wordt die ook meteen schoon:)