Mels, Willem, Bregje en Lex

Wie weet er nog de eerste keer dat je echt mee maakt hoe het is om in de bergen te zijn. Als we normaal op vakantie gaan is de vakanatie voor mij pas compleet als we bergen gezien hebben. Tot aan de wijnstreek La Rioja hebben we door Frankrijk en Spanje voornamelijk over doorgaande wegen en heuvels gereden.

Zowel voor Willem en Mels als voor ons met zijn allen in deze VW camper, gaan we voor het eerst de bergen in. Spanje heeft veel meer bergketens dan alleen de bekende Pyreneeën. Na ons verblijf in het dorpje Najera gaan we via de LR-113 en de LR-232 naar Villoslada de Cameros.  De LR-232 gaat over de Sierra de Camero Nuevo. Hier rijden we voor het eerst over een gebergte heen.

Op deze bergpas rijden we eerst een tijdje tussen de koeien met bellen om hun nek heen die samen met de boer ook deze bergpas nodig hebben.

De eerste les in de bergen die we uitleggen is dat water vanaf de sneew bovenin de bergen naar beneden stroomt richting de zee. Verderop stoppen we bij een riviertje waar we kijken hoe dat water stroomt en gaan we lekker stenen gooien en drijfnat worden. Samen met Willem en Mels een dam over de rivier te bouwen kan denk ik pas over een paar jaar als ze wat ouder zijn.

Op deze weg was bijna niemand, lekker rustig. Als we voorbij Brieva de Cameros zijn blijkt ook waarom: 12% stijl omhoog. Terug schakelen naar zijn tweede en soms ook eerste versnelling om omhoog te komen was nodig om aan de andere kant van de berg te komen. Naar beneden doen de remmen het gelukkig fantastisch. In Nederland heb ik samen met met vader de achterremen nog uit elkaar gehad, wat onderdelen vernieuwd deze moesten voorlopig nog wel een tijdje prima functioneren. We realiseren ons dat dit een van de eerste bergpassen was met de VW. 12% lukt dus, veel stijler moet het niet worden.

Meer dan een week later gaan we, om te laten ervaren dat er echt sneeuw op de bergen ligt, omhoog het gebergte in van de Sierra Nevada ten oosten van Granada. Vanaf vlak buiten Granada in een constante hellingshoek omhoog steigen van 700m maar 2500m boven zee niveau. De Parkeerplaats Hoya de La Mora gebruiken we dit keer als overnachtingsplek. We rijden in de wolken naar boven en zien helaas niets maar de camper rijdt sterk omhoog. Na een overheerlijke zelf klaargemaakte maaltijd trekt de lucht open en krijgen we een fantastich uitzicht over de ski pistes en hoge bergen met hier en daar nog wat sneeuw. Vanuit de camper kunnen we tussen de bergen door naar beneden kijken naar Granada. Het seizoen is over dus we kunnen helaas niet meer met de liften mee om tussen de sneeuw te lopen. We staan aan de rand van de berghelling en besluiten daar te blijven staan voor de nacht. In de nacht om een uur of 1 schrik ik wakker van het heen en weer dansen van de camper op het ritme van de wind. Het is hard gaan waaien recht tegen de zijkant van de camper. Bij elke windvlaag schudden we heen en weer. Na nogmaals een controle of de handrem er op staat én dat de camper in de 1e versnelling staat probeer ik weer in slaap te komen. Dat lukt niet, het waait te hard. Ook Bregje is wakker geworden. Willem en Mels slapen beiden eigenlijk elke nacht aan één stuk door en zo ook deze nacht. We besluiten samen om de camper toch een stuk van de berghelling af te rijden en in de luwte van een (gesloten) skiverhuur huisje te zetten. Hiervoor moeten we wel even een gedeelte van ons eigen bed weer inklappen. Willem en Mels slapen gewoon door. Weer wat geleerd, niet aan de rand van een berghelling gaan slapen.

De volgende dag rijden we van het topje van de berg in 1,5 uur naar de Middellandsezee. Welkom aan de Costa del Sol.

Het huis waar we met de familie Ransijn verblijven nabij het dorpje Frigilliana heeft als oprijlaan zijn eigen bergpas van denk ik wel 20/25% hellingshoek bestaande uit 6 hairpins. Aangezien we er een week zouden blijven en de eigenaar niets zei over dat het misschien verstandig zou zijn als wij met de camper boven zouden blijven staan reden we achter hem aan naar het huis. Af en toe een paar keer opnieuw steken, hellingproef met handrem en aan het einde wat geschroeide koppelingsplaten maar het was gelukt. Later lukte gelukkig het onder motiverende coaching van Willem ook om weer omhoog te komen op deze steile oprit. “wat is de camper sterk he en wat kan papa goed rijden he mama!”. Voor ons alleen een groot avontuur.

Na de week in Frigiliana zijn we weer op pad gegaan op zaterdag 6 mei richting het westen. Onderweg blijkt het rempedaal opeens heel diep te gaan. Remvloeistof bleek op te zijn. Gelukkig heeft mijn vader de mechanische werking van de handrem op de achterwielen uitgelegd waardoor we gerust met lage snelheid en de handrem tot een tankstation konden komen om wat remvloeistof bij te vullen. Onder de camper was goed te zien dat er een remleiding lekte. Helaas is er op zaterdagmiddag om 17:00 hier in zuid spanje geen garage meer open dus hebben we op de dichtstbijzijnde camping het weekend even afgewacht. Sommige remleidingen onderaan de auto kunnen wat roesten door het flinke gehobbel is er ergens bij een ophanging een klein scheurtje ontstaan dat is gaan lekken.

Maandagochtend de camper bij de VW dealer hier in Vélez-Malaga achtergelaten en een stedentrip naar Málaga ingelast. Onderweg online via Airbnb wat geboekt en midden in het fantatstische oude centrum van Málaga.

We konden hem einde ochten weer ophalen. Dus dachten wij einden middag zou hij wel weer klaar zijn. De lekke remleiding is vervangen maar bij het testen bleek een remklauw ook ergens lekkage te vertonen. Die is besteld en wordt morgen geleverd.

Met twee vermoeide kinderen aan het einde van de middag bij een autodealer zitten en dan te horen krijgen dat het toch nog een dag langer duurt kan heel vervelend zijn. Gelukkig hadden we onze fietsen nog mee en konden we op 3 km afstand in Torre del Mar een betaalbaar appartementje online boeken waardoor we nu hier in Torre del Mar zijn.

Hopelijk is morgen alles weer in orde en kunnen we ons avontuur met de camper weer vervolgen.