Mels, Willem, Bregje en Lex

3 maanden op weg nu, tijd om eens terug en vooruit te kijken.  Eén grote verandering hebben we vast gemaakt; de oversteek naar Engeland. Alles is anders. Het weer (warm maar ook lekker fris), de omgeving (groen en heuvelig) en de mensen (keurig).

Ik moet natuurlijk wel eerst wat kwijt over Noord Spanje, want dat heeft ons toch echt verrast. Galicië met prachtige stranden; wit zand, blauwe zee, dat soms tropisch aandoet.

Asturië is heel groen, met bergen. Daar hebben we parque natural Somiedo bezocht, wat nog toffer zou zijn geweest als het niet zo ontzettend hard had geregend.

Gelukkig was het droog toen we de Picos d’ Europa op gingen, zodat de toch met de kabelbaan echt een hoogtepunt was 😉 

Na 3 maanden in onze krappe VW California exclusive wat feiten en cijfers op een rij:

1. 91 dagen onderweg
2. 7000 kilometers gereden
3. 666 liter diesel verbruikt en 1 liter motorolie bijgevuld.
4. Engeland is land nummer 6
5. 1 keer pech gehad waarbij we de camper moesten achterlaten bij een garage.
6. Váák onderhoud en reparaties, door dagelijks intensief gebruik.
7. 65% van de nachten doorgebracht op campings
8. 4x aangesloten geweest op 220V netwerk
9. 15 nachten niet in de camper geslapen, 76 wel
10. Voortent 2 keer opgezet, 8 nachten in geslapen
11. Temperaturen gehad van -3 tot +43 graden
12. 2 dagen met regen
13. 30 verschillende stranden bezocht
14. 5 kastelen, 3 kerken en 0 musea bezocht
15. 60 x twee cortado een appelsap en een water besteld.
16. Weggegooid: kinderbadje en een hele hoop strandspeelgoed.
17. Kwijt geraakt: Mels zijn fiets, 3 voetballen, 5 zaklampen, tas vol make-up 

Lex heeft al een aantal keren de indeling van de camper grondig veranderd. Veel minder spullen dan toen we weg gingen. Zo wordt het iedere keer makkelijker om het bed uit te klappen voor de nacht, ook als we ergens staan waar we niets buiten kunnen zetten. Dan gaan de kinderzitjes van de achterbank op de voorstoelen, de campingstoelen van boven naar onder ons bed, wat losse spullen voor de voorstoelen en als één van ons dan tanden poetst kan de ander het bed uitklappen. En het verveelt nog steeds niet. Gek genoeg voelt het best ruim in ons campertje en gaat het heel goed met vier personen in dat kleine ding. Met veel dank aan een grote Europese databundel en Netflix zodat op moeilijke momenten altijd een filmpje gekeken kan worden. 

Ik zou zelf verwacht vaker wild te kamperen en wat minder vaak op campings. Maar waar we achter zijn gekomen is dat het met kinderen toch wat lastiger is om wild te kamperen. Te weinig schaduw bijvoorbeeld, aan de kust. Of te weinig beeweegruimte, als je op een parkeerplaats staat. De jongens hebben echt wel wat speelruime nodig en dat vind je vaak wat makkelijker op een camping. Op een camping staan is voor ons vaak even een pauze tussen het reizen door.

Ondertussen zijn we in Engeland aangekomen, met de boot van Santander naar Portsmouth. We zijn via workaway in contact gekomen met ‘the Laurels, B&B’, net onder het Peak district. Hier blijven we een week in een B&B en helpen we met onderhoud van de tuin en schoonmaken van de kamers. Nu na 2 dagen Engeland zijn we al helemaal ondergedompeld in de Britse cultuur en natuur: groene heuvels, pubs, tea. Op en top Engels. Ik hou hiervan. Te gek om na een boottocht van 23 uur meteen in een andere wereld te stappen. Dit houden we nog wel even vol.