Mels, Willem, Bregje en Lex

‘Vamos a la Playa’ is niet alleen het favoriete nummer op de playlist van de jongens, maar ook de belangrijkste activiteit hier in Portugal tot nu toe. Playa heet hier dan wel praia, maar het blijft leuk. Via Spanje kwamen we de Algarve in, en het eerste strand dat we tegen kwamen was meteen prachtig.

Niet lang gebleven overigens, want de enige plek om te kamperen was een gigantische camperplaats. Een soort mega parkeerplaats, maar dan met stroom voorziening en toilet gebouw. Daar stonden grote witte campers kop aan kont . Wij zijn dus maar doorgereden naar een echte camping, in Tavira. Aan de kust begint nationaal park ‘Ria Formosa’: een eilanden groep met (alweer) prachtige stranden. Daar het strand afgewisseld met zwembad, en heerlijk gegeten. Ik kan wel leven op een dieet van elke dag gegrilde vis en schelpdieren.

Op weg naar een van de eilanden zaten we in de boot met een Nederlands gezin, met twee meisjes met dezelfde leeftijd als Mels en Willem. Dat was feest dus, weer een vriend gemaakt! ( ‘ik heb nu twee vrienden gemaakt mama, nu nog één vriend maken’) Volgende dag dus hetzelfde strand met dezelfde mensen.

Na Tavira naar Olhão, wat eigenlijk nog mooier is: nog dichter bij het nationaal park, en de camping op fiets afstand van het dorp met de grootste vismarkt van de Algarve. Had ik al iets gezegd over het eten? Google maar eens ‘cataplana’ als je het nog nooit gegeten hebt.

Lex is in de tussentijd nog met de trein naar Porto geweest, omdat daar het jaarlijkse mannen weekend plaatsvond. Dus ik twee nachten alleen met de jongetjes op de camping. Werd mede mogelijk gemaakt door alle surrogaat opa’s en oma’s om ons heen. 

Na Olhão zijner verder gegaan naar de zuidwest punt van Portugal. Weer echt plaatjes van stranden, met van die dramatische rotsformaties die uit de zee omhoog komen.

Hier wordt veel gesurft en is de sfeer heel anders. Veel busjes/ campers/omgebouwde voertuigen die vlakbij het strand overnachten. Beetje hippie.  Een aantal dagen geleden stond iemand zijn paard naast onze camper te laten grazen. Zo dus. 

De tijd gaat zo ontzettend snel. We zijn alweer drie weken in Portugal, en we hebben alleen maar de kust van Algarve gezien. Voor een deel. We realiseren ons dat we lang niet alles kunnen zien en beleven, en misschien soms toch maar een flink stuk moeten rijden om op een andere plek te komen. Zo zitten we stiekem toch alweer een beetje te plannen.
Maar voor nu hebben we een plekje gevonden bij ‘into the wild Algarve’, op het terrein bij Dave, Sonja en Petra. In ruil voor een plekje voor de camper en maaltijden, helpt Lex met de bouw van een restaurant en help ik een beetje mee met de dagelijkse taken. Heel fijn om een bijdrage te kunnen leveren aan het project en samen te werken met een leuke groep vrijwilligers en teamleden. Into the wild Algarve (ITWA) is met het tweede seizoen bezig en is nog volop in ontwikkeling als ECO-Glamping, dus het is heel bijzonder om daar bij betrokken te zijn. We weten nog niet hoe lang we hier zullen blijven. We hebben de voortent aan de camper gezet dus weer hebben hier alle vier lekker de ruimte.

En de vrijheid, want we hebben een prachtig plekje ‘in to the wild’