Mels, Willem, Bregje en Lex

We zijn weer een stuk naar het westen gereisd. Allereerst in Griekenland nog, hebben we de Peloponese dwars over gestoken om bij de havenstad Patras te komen.  Even wat anders van Griekenland; geen strand meer maar bergen. Met de verandering van landschap begon ook meteen verandering van seizoen. In de bergen herfstige kleuren, een stuk kouder en regen. Voor het eerst sinds maanden weer bij een houtkachel gezeten. We kwamen langs Olympia dus daar hebben we nog even een sprint kunnen trekken op de eerste olympische baan.

Daar was het dat we zo’n beetje halsoverkop besloten direct naar Italië te gaan. Dus s morgens werden we wakker in Olympia, s avonds namen we de boot van Patras naar Bari. Het was daar voor het eerst dat we mensen zagen die net als wij naar het westen willen, maar daar geen mogelijkheid toe hebben. Een grote groep jongens stormde een hek over bij de haven richting de boot, maar werd tegen gehouden door de lokale politie. Verder in de rij om aan boord te gaan werd elke (vracht)wagen met een zaklamp van onder tot boven doorzocht op verstekelingen. In Bari, de volgende dag, werden we meermaals aangesproken door jongens uit Nigeria die ons vroegen om geld. Moeilijk uit te leggen, aan je kinderen, waarom wij wel vrij mogen reizen en een ander niet. Ik kan het zelf niet eens begrijpen.

Een ander land is weer andere cultuur, en hier gaat dat natuurlijk over eten. Werkelijk alles gaat hier over eten. Want elke regio heeft zijn specialiteit en spreek je mensen, gaat het bijna meteen daar over. Want ‘als jullie in Altamura zijn geweest, hebben jullie ons bijzondere brood toch wel geproefd, dat veel beter is dan dat van de buren’. Of de speciale pasta, kaas, olijven van de streek. Ook gesprekken met mensen hier gaat over eten. Toen Lex door de garage-eigenaar weg werd gebracht werd er niet gesproken over voetbal (dat doen mannen toch meestal), maar over waar de beste mozzarella gemaakt wordt en welk restaurant we moesten bezoeken als we de berg op zouden gaan. Het valt wel op dat er in Italië bedrijven en marketing is voor die producten, in tegensteling tot wat we in Griekenland hebben gezien.  Producten worden hier op grote schaal geproduceerd en geëxporteerd. In Griekenland worden de bijzonder producten door oma aan de weg verkocht. We zijn weer in West Europa.

Toen we in Italië aan kwamen wisten we niet zo goed wat we willen zien en doen, behalve nog een keer vrijwillig werken via Workaway. Op de bonnefooi reden we naar Matera, omdat het ‘groen’ werd aangegeven op de Michelin kaart. Matera is een stad dat gebouwd is in de rotsen, en waarvan een deel bestaat uit huizen van grotten. De stad eindigt op een kloof en precies aan de andere kant van de kloof stond onze camper geparkeerd. Waanzinnig uitzicht op  de stad en de volgende dag dwars door de kloof naar de stad gelopen. Koffie, pasta, ijs. Meteen ondergedompeld in de Italiaanse cultuur. Daarna moesten we een nieuw plan maken, en omdat we erg moesten wennen aan de herfst hebben we voor een week een huisje gehuurd. Zo kunnen we rustig bedenken wat we nog willen zien en doen voordat we weer naar huis gaan. Meteen begon hier het noodweer dus de kachel werd aangesleept en Mels begon kerst liedjes te zingen. Daar stonden we dan rond de kachel te dansen op Jingle Bells. Dat is toch heel anders dan de afgelopen maanden, en doet ons steeds meer denken aan het naar huis gaan. We willen voor kerst weer thuis in Nederland zijn dus spreken we nu over in weken, en niet meer in maanden. Ondertussen worden we hier vol gestopt met allerlei lekkers; op dag één stond de koelkast gevuld, op dag twee kwam de gastvrouw chocoladetaart brengen én kleine calzones. Op dag vier kwam er een tiramisu en ik weet zeker dat ze nog meer voor ons in petto heeft. Gastvrijheid gaat hier zeker ook door de maag.

Terwijl we in Griekenland veel opgravingen hebben gezien, zijn we hier in Italië al twee keer verrast door Griekse opgravingen. Paestum, waar een enorme tempel bewaard is gebleven, en natuurlijk Pompeii. Zo waanzinnig groot en prachtig bewaarde fresco’s, bijzonder om te bezoeken. En gek genoeg maken de opgravingen hier meer indruk dan in Griekenland. In ieder geval zijn de musea prettiger om te bezoeken. In Griekenland werd elke stap en elke zucht die de kinderen maakten bekeken, bang dat er wat werd beschadigd. We hebben zelf weinig mee gekregen in de Griekse musea.

Hier in Paestum hebben we nu lekker een week in een bed geslapen, alle kleding en beddengoed weer gewassen en het interieur van de camper schoongemaakt. We hebben 2 nieuwe banden, verse olie en er is nog wat onderhoud gedaan. Klaar om nog  meer van Zuid Italië en Sicilië te ontdekken.

sprinten in Olympia